اند همانگونه كه خداوند فرموده است : « وَ أَرْسَلْناهُ إِلى مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ؛ « 1 » و دستهء چهارم پيامبرانى هستند كه جبرئيل را در خواب و بيدارى مىبينند و طنين صدا و سخنش را مىشنوند و مقام امامت را نيز دارا هستند ؛ همانگونه كه پيامبران اولو العزم از اين جايگاه برخوردار بودند . خداوند در قرآن دربارهء حضرت ابراهيم عليه السّلام مىفرمايد : « إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ . » نژاد و زبان پيامبران در كتاب اختصاص شيخ مفيد آمده است كه عمر بن ابان گويد : پنج تن از پيامبران سريانى بودند و آنان آدم ، شيث ادريس ، نوح و ابراهيم بودند . در اين ميان ، حضرت آدم عليه السّلام نخست به زبان عربى كه زبان بهشتيان است سخن مىگفت پس از ارتكاب ترك اولى در بهشت ، زبانش به سريانى تغيير يافت . پنج تن ديگر از پيامبران عبرانى بودند و به زبان عبرى سخن مىگفتند ؛ آنان اسحاق و يعقوب و موسى و داود و عيسى عليهم السّلام بودند . پنج تن ديگر از پيامبران به زبان عربى سخن مىگفتند و آنان هود ، صالح ، شعيب ، اسماعيل و حضرت محمّد عليهم السّلام بودند . چهار تن فرمانرواى همهء دنيا گرديدند دو تن پيامبر بودند و دو تن كافر ؛ امّا پيامبران ذو القرنين و سليمان عليهما السّلام بودند و امّا كافران نمرود بن كوش بن كنعان و بخت نصّر بودند . « 2 » نگارنده گويد : « نصّر » بتى بود و « بخت » يعنى به دنيا آورد . بخت نصر را به اين دليل به اين نام ناميدند كه هنگامى كه نوزاد بود او را در كنار بتى يافتند و گفتند كه گويى بت او را به دنيا آورده است . شيخ صدوق رحمه اللّه در كتاب كمال الدين در روايت بلندى نقل نموده است كه امام باقر عليه السّلام فرموده است : « هنگامى كه دوران پيامبرى آدم عليه السّلام پايان يافت خداوند به او وحى نمود كه دانش و ميراث پيامبرى خويش را به

--> ( 1 ) . سوره صافات / 147 . ( 2 ) . « اختصاص » شيخ مفيد ص 264 .